Fiili Ayrılık Sebebiyle Boşanma Davası (TMK m. 166/4) ve Yasal Şartları

Türk Medeni Kanunu’nda boşanma sebepleri genel ve özel sebepler olmak üzere kategorize edilmiştir. Kanun’un 166. maddesinin son fıkrasında yer alan ve kamuoyunda “Fiili Ayrılık” olarak bilinen fiili ayrılık sebebiyle boşanma davaları, fiilen bitmiş evliliklerin hukuki olarak da sonlandırılmasına imkan tanıyan özel bir genel boşanma sebebidir.

TMK m. 166/4 uyarınca fiili ayrılık nedeniyle boşanma kararı verilebilmesi için üç temel şartın aynı anda gerçekleşmesi gerekir:

1. Reddedilmiş Bir Boşanma Davasının Bulunması: Eşlerden biri tarafından daha önce açılmış herhangi bir boşanma davasının mahkemece reddedilmiş olması gerekir.
2. Red Kararının Kesinleşmesinden İtibaren 3 Yılın Geçmesi: Reddedilen davanın kararının kesinleştiği tarihten itibaren en az 3 yıllık sürenin dolmuş olması şarttır. Kanuni süre kesinleşme şerhinin düşülmesiyle başlar.
3. Bu Sürede Ortak Hayatın Re’sen Kurulamamış Olması: Kesinleşmeden itibaren geçen 3 yıl boyunca eşlerin evlilik birliğini yeniden tesis etmek amacıyla bir araya gelmemiş olmaları gereklidir.

3 yıllık fiili ayrılık döneminde eşlerin ortak çocukların durumu, cenaze veya zorunlu haller nedeniyle kısa süreli insani temas kurması ortak hayatın yeniden kurulduğu anlamına gelmez. Ancak eşlerin evlilik ilişkisini sürdürme iradesiyle yeniden aynı çatı altında yaşamaları 3 yıllık süreyi kesintiye uğratır.

Açılacak davanın omurgasını oluşturan boşanma davası dilekçe süreci içerisinde ilk reddedilen davanın karar fotokopisi ile kesinleşme evrakları mahkemeye sunulmalıdır. Fiili ayrılık davasında 3 yıllık süre gerçekleştiği takdirde hakim boşanmaya karar vermek zorundadır. Ancak kusur durumu tazminat, nafaka ve velayet gibi yan konularda inceleme konusu yapılır.

Kesinleşme tarihlerinin tespiti, süre hesaplamaları ve mali hakların korunması adına davanın tecrübeli bir Ankara boşanma avukatı aracılığıyla açılması sürecin hızla sonuçlanmasını sağlar.